Coffee at Charlie's

same old same old...

2006-12-22T01:07:00.000+02:00

Μια μαύρη γάτα κάθησε στη μπάρα μου. Ζήτησε μια Μαργαρίτα frozen. Ξύνισα τα μούτρα μου. Αυτά είναι ποτά για τουρίστες, της είπα. Και τι να πιώ; με ρώτησε.

Αντήχησε στο μυαλό μου η φωνή του Γκουρού: 'dry martini, η τελειότερη ανάμιξη που έγινε ποτέ, το τελειότερο κοκτέηλ.΄ Η γάτα κούνησε σκεπτικά το κεφάλι της. Ενα martini, λοιπόν, extra dry.

Mix glass- πάγος- tanqueray- vermouth. Ανακατεύεις απαλά, να μη χαλάσεις το gin, να μη θολώσει το ποτό. Μόνο το μυαλό. Στράγγισε σε ποτήρι κοκτέηλ. Ελιά. Έτοιμο.

...Παλιά μου τέχνη κόσκινο.

Πάλι από αύριο... και κάθε πσκ

Εγώ κι η μαύρη γάτα.

καλές γιορτές

CARless in Athens

2006-11-14T22:19:00.000+02:00

Κάηκε το αμάξι μου σήμερα. το έδειξαν και στις ειδήσεις. απαίσιο.
το μόνο που περισώθηκε είναι μια ατζέντα που μοιάζει πιο παλιά κι από δεινόσαυρο, έτσι καμμένη και μαύρη.
Όλα τ' άλλα στάχτη.
Και πάμε πάλι απ'την αρχή.

my train of thoughts

2006-10-19T01:13:00.000+03:00

Aνέβηκα Θεσσαλονίκη να ψηφίσω μπουτάρη, έτσι για το γαμώτο.
Όσοι εκ των Αθηνέζων έλκουν την καταγωγή από παρακείμενα αττικά και πελοποννησιακά βλαχοχώρια, απόρησαν. "Θα μπεις σε τόσο κόπο...;" .
Κι εγώ απόρησα μαζί τους.

Μια φίλη, μου "σύστησε" ένα φίλο.

Όταν τον γνώρισα, τη θεώρησα εχθρό.

Σε τέσσερις μέρες, είδα τέσσερις παλιούς εραστές. Τυχαία

Δεν πήγα με κανέναν. Εσκεμμένα.

Έφυγε το καλοκαίρι.

Έρχονται τα Χριστούγεννα;

Better late, than sorry Μενάκο, δε λέω. Αλλά υπάρχουν και όρια.

άντε,

καληνύχτα

ΕΠΙΒΙΩΝΩ VS ΖΩ

2006-09-20T21:27:00.000+03:00

Μετά από μερικά μηνυματάκια που έλαβα τον τελευταίο καιρό από fellow bloggers, το οποίο τολμώ να πω οτι ήταν πολύ γλυκό εκ μέρους τους, αποφάσισα να σας dignify με μερικές εξηγήσεις.
Τον τελευταίο καιρό, δε ζω. Απλώς επιβιώνω.
Νιώθω άσχημα για τον εαυτό μου, σκουπίδι, άχρηστη, άσχημη, αμόρφωτη και γενικώς ένα άλφα στερητικό. Μη βιαστείτε να με συνεφέρετε. Μάταιο. For all you know, μπορεί να είμαι όντως άχρηστη, άσχημη, αμόρφωτη, ανίκανη, απερίσκεπτη, ανώριμη, αναποφάσιστη (δε θα σταματήσω....). Φάση είναι. Την έχετε περάσει όλοι. Μερικοί το έχετε γράψει κιόλας. Ε, σειρά μου τώρα.
Σήμερα ήταν η πρώτη μέρα που νίκησα τη φρίκη μου. Πήγα και είδα Botero στην πινακοθήκη, ήπια έναν υπέροχο καφέ και νομίζω χαμογέλασα και λίγο.
Αύριο, λέω να κάνω κάτι ανάλογο και μεθαύριο το ίδιο. Θα δυσκολευτώ ίσως λίγο να βρω την άκρη μου, not being from around.... αλλά τα έχω καταφέρει κι αλλού... δε θα με καταπιεί η Αθήνα...

ON THE ROAD YET AGAIN...

2006-08-12T13:27:00.000+03:00

ΣΤΗ Μ.Τ.
Σηκώνομαι από το κρεββάτι ελαφρώς ιδρωμένη μ' ένα φρικτό αίσθημα δυσφορίας. Οσμίζομαι την ατμόσφαιρα. Σα να φυσάει. Εύχομαι να έχω καταλάβει λάθος. Ιδρώνω κι άλλο. Κολλάω και μυρίζω άσχημα.
Κάψα.
Όχι, it isn't the heat outside. It's my inside that 's on fire. Κοιτάω δεξιά, αριστερά.

Τίποτα. Κανείς.

Μόνο η Merlot είναι ξύπνια και με περιμένει με το λουρί στο στόμα. Μόνο αυτή έχει καταλάβει.
'What the fuck is wrong with me? Είμαι στα Χανιά. Δίπλα στον άνθρωπο που αγαπώ and yet I am suffocating. Ντρέπομαι. Τα έχω όλα και φέρομαι σα να μην έχω τίποτα. What the fuck is wrong with me?'
Nothing is wrong with me... except that I am a frigging Mary Poppins. Whenever the wind changes, I simply must go. Μέσα μου φυσάει βαρδάρης.

Το ξέρω: there is no keeping me in one place. My breath gallops, my heart pumps louder, my fingers go parkinson-crazy, my feet are ballet-dancing on their own. That's it. I am officially out of control. Πετάω στο σάκο τα πράγματα μου όπως- όπως. Μπλούζες, παντελόνια, παρεό, καφτάνια, βρακιά, παπούτσια: όλα ένα. Είμαι έτοιμη. Έτοιμη να προδώσω για να μείνω ζωντανή. Ανοίγω την πόρτα. Ντρέπομαι που φεύγω πάλι σαν κυνηγημένη.

"sorry .. i never meant to hurt you..
..you see, i love you in my own twisted way..
I know you've trusted your soul upon my hands and I put it where the dogs can pee on it and people's feet smash it ..but i can't hold it anymore

i am so sorry
I must let go. i must leave .
please don't hate me"

So, here I am. On the fucking road yet again.

(photo by Helmut Newton)

ΜΙΚΡΕΣ (καλοκαιρινές) ΑΓΓΕΛΙΕΣ

2006-07-27T20:26:00.000+03:00

ΖΗΤΕΙΤΑΙ

μηχάνημα διαγραφής ερωτικών αναμνήσεων, λειτουργικό, ευσύνοπτο, με άριστα και άμεσα αποτελέσματα
τρόπος να αποφύγω να δουλεύω νύχτα όλο τον Αύγουστο
ποτιστής λουλουδιών για τις προσεχείς μέρες
κυνοφιλικό ένστικτο από τους Έλληνες
δυνατότητα μετάβασης από τα Χανιά, στην Ελαφόννησο πάραυτα

ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΙ

ψευδαισθήσεις ελαφρώς μεταχειρισμένες, σε άριστη κατάσταση

ΠΩΛΕΙΤΑΙ

όπως είναι επιπλωμένο

i feel evil...

2006-07-14T23:52:00.000+03:00

Photo

View Full Size

Contact

Email

User Stats

On Blogger Since
May 2006

Profile Views
1666

μια γυναικεία προσέγγιση

2006-07-11T00:41:00.000+03:00

Χτές κατά τις 9, στρώθηκα μπροστά στην τηλεόραση να δω, σα μοντέρνα γυναίκα κι εγώ, τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Τα σχόλιά μου είναι τα εξής:

1. Το δεύτερο ημίχρονο ήταν βαρετό. Η δε παράταση ένας μάταιος διάδρομος πριν τα πέναλτυ

2. Ο broadcaster μου τα έπρηξε λέγοντας κάθε τόσο για τα μόνιτορς που δε λειτουργούσαν, θέλοντας να τονίσει πως ήταν κι αυτός ένας από τους ήρωες της βραδιάς

3. Ο Αργεντίνος διαιτητής ήταν απολύτως σωστός που έβγαλε κόκκινη κάρτα στον Zidane, πράγμα που καθιστά τους Γάλλους κωλολαό που τον έκραζαν από κει κι έπειτα

4. Ο Luca Toni ήταν λόγος να παραταθεί κι άλλο το παιχνίδι. Κι άλλο... κι άλλο ... κι άλλο

5. Νομίζω οτι το πιο ακριβό πράγμα σήμερα, 10.07.06, είναι η εξής πληροφορία: τι είπε ο Materazzi στον Zidane που τον φούντωσε τόσο ώστε να ξεχάσει πως παίζει σε τελικό παγκοσμίου κυπέλλου και μάλιστα για τελευταία φορα έτσι ωστέ να του ρίξει αυτή τη φανταστική κεφαλιά ...

6. Κάποιος από σας (αν το διαβάζει ας γράψει ποιός είναι γιατί ψάχνω, αλλά δε θυμάμαι που το διάβαζα) έγραφε πριν περίπου 2 εβδομάδες οτι για τον Zidane ισχύει αυτό που λένε οι Αμερικάνοι : You can get the boy out of the ghetto, but you can't get the ghetto out of the boy.
Είναι ο,τι πιο ακριβές έχω διαβάσει

7. Ο Ριμπερί και μερικοί όμοιοί του είναι λόγος για να μη βλέπουν οι γυναίκες ποδόσφαιρο

8. Το γεγονός οτι ο Trezeguet έχασε το πέναλτυ, ενισχύει τις υποψίες μου περί θείας δίκης. Με δικό του γκόλ δεν αποκλείστηκε η Ιταλία από το Euro?

8. Η γυναίκα που θεωρεί τον Del Piero γκόμενο να εξεταστεί από επιτροπή παθολόγων και ψυχολόγων πάραυτα σε περίπτωση που είναι μεταδοτικό

πάει και το παγκόσμιο... κρίμα. οι βάρβαροι αυτοί ήσαν μια κάποια λύση...

άντε
φιλιά
charlie a.

γαμώ... δε μπορώ να ανεβάσω φωτό... sorry dudes...

summer midnight walkers

2006-07-01T17:37:00.000+03:00

καλοκαίρι αθήνα- αμοργός- αθήνα -θεσσαλονίκη -βόλος -πήλιο -αθήνα -ελαφόνησος -αθήνα -σύρος -χανιά -πάτμος -χανιά -γαύδος -χανιά -αθήνα -πήλιο -λάρισα -αθήνα χειμώνας.
(d/l life is wonderful. Jason Mraz)

θεσσαλονικη μου,

2006-06-23T17:34:00.000+03:00

ΣΟΥ 'ΡΧΟΜΑΙ!

(πριν σπεύσετε να μου πείτε καλά να περάσω και τι τυχερή που είμαι που φεύγω για μια εβδομάδα, να σας πω να αράξετε, γιατί φεύγω για πολύ σοβαρούς και δυσάρεστους λόγους... παυσίλυπον το οτι θα γυρίσω στην πόλη κ τους φίλους μου τουλάχιστον... )

πολύ μπροστά

2006-06-19T04:35:00.000+03:00

Δεν είχα κανένα σκοπό να ποστάρω σήμερα, αλλά λίγο που πιάνεται η ψυχή μου όταν ανοίγω το blog και βλέπω το τελευταίο ποστ, λίγο που δυστυχώς δεν έχει ματς στις 4 το πρωί... να'μαι λοιπόν. Δε θέλει και πολύ ο άνθρωπος να μπλογκάρει...

είχα όμως και αιτία να ποστάρω. τι, έτσι, ό,τι μας κατέβει; (μμμ... κι αυτό παίζει ενίοτε βέβαια)

λοιπόν, ακούστε ταινία που πέτυχα στη ΝΕΤ. Το στόρυ έχει ως εξής: δύο συμφοιτήτριες στην παιδαγωγική ακαδημία αποφασίζουν να ανοίξουν ένα boarding school για κορίτσια, όταν πάρουν το πτυχίο τους. Πράγματι, παίρνουν το πτυχίο, βάζουν τον κώλο τους κάτω, σκίζονται στη δουλειά και το σχολείο τα πηγαίνει σχετικά καλά. Η μια μάλιστα έχει και μια σχέση που πάει προς γάμο αλλά με τη δουλειά που ρίχνουν τα κορίτσια τον έχει στο περίμενε το γκόμενο.

Ενώ λοιπόν όλα μοιάζουν να πηγαίνουν καλά, σκάει ένα μαλακισμένο κοριτσάκι, κάργα μυθομανές, αντιπαθητικό αμερικλανίδιο με μεγαλίστικο ύφος, το οποίο θέλει να την κάνει από το σχολείο -στο οποίο υπενθυμίζω οτι οι πιτσιρίκες είναι εσωτερικές- γιατί εκεί δεν περνάνε οι κακομαθημενιές του.

Σκαρφίζεται λοιπόν το τερατώδες ψέμα οτι οι τύπισσες είναι λεσβίες κι οτι τα βράδια που τα παιδιά κοιμούνται, αυτές οι δύο αράζουν μαζί. Το ψέμα σοκάρει τη μικρή κοινωνία και σταδιακά οι γονείς παίρνουν τα κορίτσια τους και το σχολείο κλείνει. μπλαμπλα μπλα μπλα.

Η κατάληξη είναι η εξής: Οι τύπισσες δεν έχουν ποτέ βρεθεί ερωτικά αλλά με τη βαβούρα που γίνεται η μια καταλαβαίνει οτι τελικά όντος είναι λεσβία και αυτοκτονεί... (για λόγους ανοιχτούς στην ερμηνεία του κάθε θεατή).

Αυτό που γούσταρα τόοοοοοσο στην ταινία για να φτάσω να σας πω γι'αυτήν είναι οτι είναι ασπρόμαυρη, του 1961, με την Aundrey Hepborn και τη Shirley MacLane στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, μια απίστευτα καθαρή σκηνοθετική ματιά και μια εξαιρετική πραγμάτευση του όλου lesbianism issue. (οφείλω να παραδεχτώ οτι με το τέλος που θέλει τη μιαρή λεσβία νς εξολοθρεύεται από τα ίδια της τα χέρια, δίνει έναν άκρως συντηρητικό τόνο, αλλά εεεεε! Μιλάμε για maistream αμερικάνικη παραγωγή της MGM του 1961!!! )

ψηθείτε ... είναι πολύ καλή

(δεν σας ξέρω κ σίγουρα δε θα σας μάθω όλους, αλλά σας ευχαριστώ τόοοοοσο πολύ που ήσασταν εδώ τις στιγμές φρίκης και άφατου πόνου που ένιωθα.... already feeling a tad better)

mouts

ps prospatho na upload pic apo to movie alla moy spaei ta @@ i mlkia k i give up.. prospatho na koimamai prin skasei to proino fos full... ki exo mono mia ora.

ciao tutti

αναμενόμενο

2006-06-17T13:53:00.000+03:00

μετά τον παράδεισο πέφτεις στην κόλαση

πονάω υποφέρω ματώνω χτυπιέμαι
ελπίζω
όλα να γίνουν όπως πριν

ΚΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΩ ...

2006-06-11T13:31:00.000+03:00

... ΑΠΡΟΣΜΕΝΟΥ ΕΡΩΤΑ

Όταν ξαναπατήσω γη, τα λέμε

WILDE LIFE

2006-06-01T22:45:00.000+03:00

(στο γιάννη)

TO LIVE IS THE RAREST THING IN THE WORLD...

... MOST PEOPLE EXIST, THAT IS ALL

I HAVE BLOWN MY TRUMPET AGAINST THE GATE OF DULLNESS

WHATEVER MY LIFE MAY HAVE BEEN ETHICALLY, IT HAS ALWAYS BEEN ROMANTIC

(Keyes, Ralph. The Wit and Wisdom of Oscar Wilde. New York: Gramercy, 1999 pp 16/18)

(σ' ευχαριστώ)

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ (μου)

2006-05-25T03:21:00.000+03:00

1. Τα περισσότερα ωραία πράγματα τελειώνουν άσχημα

2. Τα υπόλοιπα δεν αρχίζουν ποτέ

3. Το σεξ είναι μια απαραίτητη ψευδαίσθηση έρωτα

4. Ο έρωτας είναι ο φόβος οτι θα χάσεις τον άλλο ...που δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμη

5. Οι Ινδιάνοι λένε: όταν ο θεός έφτιαξε τον άνθρωπο και είδε πόσο ελλιπής ήταν, του χάρισε το σκύλο.

Οι Ινδιάνοι έχουν δίκιο

6. Το κάπνισμα, το ποτό, τα ναρκωτικά και το ξενύχτι είναι μερικοί ανθυγιεινοί τρόποι για να γίνει ανεκτή η ζωή

7. Το ποδόσφαιρο, το κρίκετ, η ιππασία, το μπρίτζ και η θρησκεία είναι οι αντίστοιχοι υγιεινοί

8. Η μεγαλύτερη ατάκα για τους άντρες έχει ειπωθεί δια στόματος James: Don't treat me like a God, treat me like a dog and i'll come home to you

9. Η μόνη δίαιτα με αποτελέσματα είναι αυτή ενάντια στους εγκεφαλικούς μας κάλους, ήτοι κόμπλεξ

10. Το πολύ κλάμα συνεπάγεται πολύ γέλιο. Δυστυχώς, λειτουργεί και αντίστροφα

11. Ο άνθρωπος που δεν έχει φίλους, δεν είναι πολιτισμένος

12. Ο άνθρωπος που δεν έχει γνώσεις, δεν είναι καταρτισμένος

13. Ο άνθρωπος που δεν έχει ερωτική σχέση, είναι εγωιστής

14. Αν ξεχνάς που καβατζώνεις τα κόκαλά σου, καλύτερα να εύχεσαι να μετενσαρκωθείς σε άλλο ζώο

ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ ΔΙΑΙΤΑ

2006-05-23T18:20:00.001+03:00

Μου τηλεφώνησε το μπαρό-αφεντικό μου να μου πει πως έχει την υποψία οτι την παρασκευή του έφαγα κάποια λεφτά από αμαρκάριστες παραγγελίες. Εγώ, πάλι, σίγουρη για την αθωότητά μου, φαγώθηκα να τον συναντήσω και να μιλήσουμε. Δεν έκατσε, οπότε για νοητικό αντιπερισπασμό πήρα τηλέφωνο τον αξιότιμο κύριο Ντίλερ Α', ο οποίος δε μπορούσε να με εξυπηρετήσει γιατί τον έχει φάει η (πρωινή) δουλειά.

Πήρα τον λιγότερο αξιότιμο Ντίλερ Β' τηλέφωνο, ο οποίος επιβεβαιώνοντας τις υποψίεςμου,με εξυπηρέτησε μεν μου δάγκωσε δε το κάτι τις του.

Γύρισα σπίτι και λίγο πριν την επίτευξη της πολυπόθητης νιρβάνα, δέχθηκα τηλεφώνημα από οικείο μου πρόσωπο το οποίο για την επόμενη ώρα μου έφαγε τα αυτιά με τα προβλήματα που του έχουν φάει τη ζωή.

"Τρώγεσαι με τα ρούχα σου", του είπα και έκλεισα το τηλέφωνο.

Το ζήτημα είναι πως όλοι με κάτι τρωγόμαστε κι είναι κρίμα δηλαδή....Μήπως είναι ώρα να μπούμε όλοι σε μια ψυχολογική δίαιτα, μιας και πλησιάζει το καλοκαίρι, πιάνουν οι ζέστες και οι επαφές με τους πλησίους μας αυξάνονται δραματικά; όχι τίποτα, αλλά δε μας φταίνε τίποτα οι άλλοι να τρώνε τα νεύρα μας στη μάπα....

ΚΟΚΚΟΡΑΣ ΤΟΥ ΑΡΚΑ

2006-05-19T05:58:00.000+03:00

" ΞΗΜΕΡΩΣΕ. . . ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΟΥΜΕ"

Για τον I.P.Potis. Τυχερός που αξιώθηκες μια τέτοια φιλία.

http://stonpyrgo.blogspot.com/2006/05/blog-post_114781127250270242.html

φωτό από τον Α. Όπως πάντα.

MIDNIGHT WALKERS

2006-05-17T02:12:00.000+03:00

Πάλι τρεις η ώρα χωρίς καλά καλά να το καταλάβω και το χειρότερο είναι πως πάλι θα περιμένω να πάει 6-7 για να κοιμηθώ. Πραγματικά έχω χάσει τις νύχτες μου που κάποτε είχαν νόημα και τώρα έχουν γίνει δεδομένες, σα γκόμενος που κοιμάσαι μαζί του τα τελευταία 5 (Θεός φυλάξοι χρόνια) χρόνια. Αλλά αυτό δεν ήταν ένα ποστ γκρίνιας. Περισσότερο σαν αναφορά το είχα σχεδιάσει στο μυαλό μου. Για πάμε πάλι...
Γύρισα από τη δουλειά πριν από μίση περίπου ώρα. Α, ναι, δε σας είπα: έπιασα δουλειά. Δεν είναι για τα λεφτά - τα είπαμε αυτά στο πρώτο ποστ. Δεν κοιμάμαι που δεν κοιμάμαι, καλύτερα να είμαι κάπου που να ζουν νύχτα και πού καλύτερα από ένα μπαρ;
Σήμερα, ας πούμε, γνώρισα έναν τύπο που είναι κολλημένος με τις πυραμίδες και ισχυριζόταν οτι έχουν φτιαχτεί, "όπως άλλωστε και η Ακρόπολη" (ναι, η Ακρόπολη είπε, Οχι ο Παρθενώνας) "αλλά αυτό είναι γνωστό", από... εξωγήινους. ΝΤΟΟοοοοΟΟΟινγκ!
Ένας άλλος τύπος, ο οποίος ανέβηκε πολύ στην εκτίμησή μου όταν μου είπε οτι δεν έχει χάσει συναυλία από το 1987 σε τρελλό εύρος: από Dickinson for Maiden και Sabbath μέχρι Μassive Attack. Αυτός ο τύπος λοιπόν ήπιε 58 μπύρες draft μικρές. Επιβεβαίωσε δε το ρητό οτι η μπύρα είναι ποτό που δεν το πίνεις, αλλά το δανείζεσαι, πηγαίνοντας ισάριθμες φορές για κατούρημα (μάλλον. Αν και τώρα που το σκέφτομαι, τη μια φορά άργησε αρκετά, οπότε πήγε 57 φορές για κατούρημα και μία για χέσιμο. Μάλλον).
Καλά, έχω να σας πω για απίστευτους χαρακτήρες που έχω γνωρίσει αλλά θέλω και να σας διαβάσω και να καθήσω λίγο στη βεράντα μου να δω τη θέα, τα λουλούδια και να πιώ ένα ποτό. (τι καλά να μου το έφτιαχνε κάποιος άλλος...)
Σας φιλώ για την ώρα,
C.A.

Υ.Γ. Η φωτογραφία είναι της Merlot, η οποία μου τα κουναέι συνέχεια γιατί λέει το δικό της ποστ τα έχει πάει καλύτερα από όλα τα δικά μου. Η αυθάδεια της της στοίχισε τη μισή της βόλτα και οι τύψεις μου της εξασφάλισαν τη μπλογκο-αιωνιότητα.

ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ

2006-05-15T04:41:00.000+03:00

LET ME INTRODUCE MYSELF...

Αει στο διάoλο κωλοbloggers

2006-05-09T02:32:00.000+03:00

Να συστηθώ αν και δεν το αξίζετε.
Είμαι η Merlot, το σκυλί της Charlie Alexandra. Ανεβάζω αυτό το ποστ ξεπερνώντας τον εαυτό μου. Η κυρία μου, αν και δε θέλει να τη λέω έτσι, της κάνει δουλοπρεπές λέει, η …Charlie, σήμερα ορκίστηκε να πάει για ύπνο το πολύ μέχρι τις 3. Χτες κατέβαζε θεούς και δαίμονες γιατί λέει έχει χάσει τις μέρες της και τα ξενύχτια έχουν γίνει ρουτίνα….. αλλά, παρασύρομαι.
Αυτό είναι το δικό μου ποστ για να σας πω σε όλα εσάς τα ρεμάλια εκεί έξω ότι εξαιτίας σας έχω χάσει τις βόλτες μου, τα χάδια μου, τις επισκέψεις σε φιλικά σπίτια με την Charlie, τα παιχνίδια και ο,τιδήποτε προσέδιδε ένα κάποιο νόημα στην βαρετή ασφαλή και σπιτική ζωή μου.
Μου έχετε μετατρέψει την Charlie μου σ’ ένα φυτό που φωτοσυνθέτει με το φως του υπολογιστή, γελάει μόνη της, κάνει φανταστικούς φίλους, στους οποίους μάλιστα συχνά αναφέρεται κατά τη διάρκεια της ημέρας και γενικά θα μου κλείσετε το σπίτι. Ήδη έχω τρομερό άγχος για δύο λόγους :
1ον Η Charlie κατέβασε τη μεγάλη βαλίτσα, άρα θα λείψει μέρες. Το κλουβί μου όμως από το πατάρι δεν το κούνησε. Ελπίζω να μην της περνάει από το μυαλό να με αφήσει μόνη για καμιά βδομάδα. Μου αρκούν κάτι πούστικα τριήμερά της…
2ον Όταν ξυπνήσει θα δει το ποστ και τότε… τότε τι; Στο μόνο που μπορώ να ελπίζω είναι ότι ήπιε πάλι σήμερα τόσο πολύ που όταν το δει αύριο, όχι μόνο δε θα εκπλαγεί, αλλά θα θεωρήσει και τον εαυτό της ευφυή και ταλαντούχο που έγραψε ένα τέτοιο κείμενο.
Λοιπόν, τα είπαμε εμείς, έτσι;
Πούλο από το blog. Κομμένα τα comments, όχι links που να παραπέμπουν εδώ, τίποτα. Άντε γιατί έρχεται και Άνοιξη.
Καληνύχτα. Αν και δεν το αξίζετε.
Merlot (του 2003)

TRIPPING

2006-05-09T01:36:00.000+03:00

Με κούρασε η Αθήνα με τον κόσμο της και τη βαβούρα της, τα φόρουμ και τις αποποινικοποιήσης της.

Μου φαίνεται πολύ δήθεν αυτές τις μέρες.

Γι' αυτό λέω να την κάνω για λίγο. Xρειάζομαι ένα μέρος where:

i can dance as if nobody' s watching

νιώθω ασφαλής

where psychoanalysis is common

NEW YORK,

I AM COMING HOME!

Τζόγος

2006-05-08T04:15:00.000+03:00

Σήμερα δεν ήταν μια συνηθισμένη μέρα... ήταν μέρα τζόγου.

Στο άδειο κεντρικό σαλόνι της αριστοκρατικής ψηλοτάβανης αίθουσας, δύο υπάλληλοι με μαύρα σμόκιν και μαρμάρινα λευκά πουκάμισα κατευθύνθηκαν προς το τραπέζι. Εκείνο ξεκουραζόταν γαλήνιο και μεγαλιώδες κάτω από ένα αυτοκρατορικό βαθυπράσινο βελούδινο ύφασμα, τόσο σκούρο που έμοιαζε μαύρο.Έπιασαν το κάλυμμα και το δίπλωσαν προσεκτικά σα να ΄τανε σημαία. Η έλλειψή του αποκάλυψε το πιο μεγαλοπρεπές τραπέζι Γαλλικής ρουλέτας που κατασκευάστηκε ποτέ. Η τσόχα ήταν απαλή σα παγωτό παρφέ και τα νούμερα ήταν καλλιγραμμένα με χρυσό πινελάκι. Τα μάυρα στοιχεία ήταν από έβενο, τα κόκκινα από κοράλλια, ο κεντρικός μηχανισμός από ατόφιο χρυσάφι 36Κ και η μπάλα από φίλντισι.

Δεν υπήρχε αμφιβολία οτι αυτό ήταν το κατάλληλο τραπέζι για μένα: εκεί που θα τα έπαιζα όλα για όλα.

Το καζίνο, λίγο αργότερα, άνοιξε τις πύλες του για το κοινό που με ευλάβεια συνέρρεε προς το εσωτερικό του. Εγώ είχα ήδη πιάσει θέση στο τραπέζι και κοιτούσα τον κρουπιέρη στα μάτια. Ήταν στην ηλικία μου, αν όχι και μικρότερος, και ήταν τόσο επαγγελματικά απαθής και απρόσιτος που με θύμωσε. Αλλά έτσι ήταν... οι γιατροί συνηθίζουν να βλέπουν σωματικές πληγές, οι bartenders ψυχικές και οι κρουπιέρηδες οικονομικές (όχι οτι δεν υπάρχει πληθώρα περιστατικών που καταμαρτυρούν το αλληλένδετο το τριών...).

Άνοιξε το παιχνίδι. Ποτέ δεν ποντάρω στην πρώτη παρτίδα. Μια από τις χιλιάδες προλήψεις των ανθρώπων που παίζουμε: μη μου ακουμπήσουν τις μάρκες, μη ποντάρει κάποιος συστηματικά όπου κι εγώ, το ποτο που παρήγγειλα να έρθει πριν φύγει η μπάλα κ.ο.κ.

"Καλά αρχίσαμε", σκέφτηκα και έτεινα το πακέτο χρημάτων προς τον κρουπιέρη. "Change", είπε εκείνος με την εκνευριστική γαλλική προφορά του, "1000 Dollars", τα έδειξε στον επόπτη, τα ίσιωσε, τα έβαλε στην εγκοπή και μου έδωσε επιτέλους τις μάρκες μου να ποντάρω.

Πού να ποντάρω;

"1 για τη μέρα που γεννήθηκα,

5 για την πρώτη μου φιλία,

11 για την πρώτη φορά που μου ήρθε περίοδος,

15 για το πρώτο σεξ,

21 για τον πρώτο έρωτα,

27 για τον τελευταίο,

30 για τα χρόνια που ζώ, ...

32. Θα παίξω το 32 για τη μέρα που δεν έχει έρθει ακόμα! Για όλους τους χορούς που δεν έχω χορέψει, τους οργασμούς που δεν έχω νιώσει, τη μουσική που δεν έχω ακούσει, τους φίλους που δεν έχω γνωρίσει, για όλα αυτά 32. 1000 δολάρια στο 32.

" Rien ne va plus", είπε ο κρουπιέρης την ώρα που τοποθετούσα δέκα μάρκες των 100 στο 32.

"RIEN NE VA PLUS, mademoiselle. Vous ne comprenez pas?!?!"

Όχι, δεν καταλάβαινα.

"It's too late for bet",μου εξήγησε απρόθυμα σε οριακά κατανοητά αγγλικά η στυλάτη γηραιά κυρία στα δεξιά μου, "nothing goes anymorrre, είπε και ξεπάτωσε το αρρρ, " rien ne va plus..."

Είχα ελπίσει στη νίκη, είχα οχυρωθεί για την απώλεια αλλά ποτέ, το ορκίζομαι, ΠΟΤΕ δεν είχα σκεφτεί οτι μπορεί να ήταν πολύ αργά. Ποτέ... μέχρι σήμερα. Έτσι είναι ο τζόγος. Σου τη φέρνει από κει που δεν το περιμένεις.

32, numero treinte-deux, number 32

(Optimum audio track: Roulette by System of a Down)

Η Θέση μου

2006-05-06T23:19:00.000+03:00

Αφιερωμένο στις εκδηλώσεις αποποινικοποίησης

(και μικρός ειρωνικός πολιτικός σχολιασμός, βλ. πορεία, Αμερικάνοι κλπκλπ)

ΠΑΝΤΡΕΥΟΜΑΙ

2006-05-06T18:57:00.000+03:00

... ή τουλάχιστον θα έπρεπε, σύμφωνα με την ψιλικατζού (όχι των blogs, της γωνίας).
"Τρία- τρία τα πακέτα. Χργμφ... Τι παιδιά θα φέρετε στον κόσμο;", μου είπε με μια μούρη βυθισμένη στην αηδία. "Δεν είμαι έγκυος", απάντησα αντανακλαστικά. "Ναι, αλλά μεγάλη κοπέλα είσαι. Αργά ή γρήγορα θα κάνεις ένα παιδί με τον άντρα σου", συνέχισε η λαδωμένη κεφαλή. "Δεν είμαι παντρεμένη", μουρμούρισα έκπληπτη και ελαφρώς ενοχλημένη. "Ε, ήρθε η ώρα σου, να παντρευτείς", είπε με βεβαιότητα αφήνοντάς με σύξυλη.

Υπνοβάτησα μέσα στα νεύρα μέχρι το σπίτι μου και αναρωτήθηκα τι είχε συμβεί.

Πραγματικά, τι έχει συμβεί;

Nocturnal Queries

2006-05-05T04:39:00.000+03:00

Είναι σίγουρο οτι μαζί με την άνοιξη έρχονται και τα πουλιά;

(Συγγνώμη ρε παιδιά, αλλά είμαι με την libido limit up όλη μέρα... Είναι τρομερό!)

SEX, DRUGS & POETRY

2006-05-05T01:56:00.000+03:00

Το sex και τα drugs είναι τα μέρη που δε βλέπετε, οπότε αφεθείτε στη μαγεία του σονέτου XVII Pablo Neruda. Τι καλύτερο; Μπαίνει και η άνοιξη...
Te amo sin saber cómo, ni cuándo, ni de dónde, te amo directamente sin problemas ni orgullo:
así te amo porque no sé amar de otra manera

Το τέλος

2006-05-04T16:54:00.000+03:00

Είμαι η Charlie Alexandra και φτιάχνω αυτό το blog γιατί χρειάζομαι μια ρουτίνα, κάτι να με κρατάει σε επαφή με τη ροή των ημερών. Δεν έχω σημεία αναφοράς. Δεν έχω οικογένεια, οι φίλοι μου ζούν στην Αμερική απ' όπου και κατάγομαι, δε χρειάζεται να δουλεύω γιατί έχω ήδη αρκετά λεφτά, έχω γκόμενους αλλά δεν είμαι δεμένη μαζί τους. Δεν υπάρχει ούτε ένα συστηματικό ή αναγκαστικό πράγμα στη ζωή μου κι έτσι καταλήγω να καπνίζω και να πίνω όλη τη μέρα, μέχρι που συνειδητοποιώ οτι δεν έχει περάσει μια μέρα, αλλά μία εβδομάδα. Χρειάζομαι μια ρουτίνα...